Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

"... πως θα το ξέρεις ποιαν εννοώ; ..."




(Joel Peter Witkin)


"...
κι αν άλλαζα τον κόσμο ή τα χέρια κι αν άλλαζα τα πρόσωπα, τα πόδια, το βλέμμα, το κάθισμα
ακόμα και τότε, από τη δυστυχία πως να απέχω, να χαθώ, να χάσω
αυτή τη σάρκα που ξεχειλίζει σαν ποταμός
κι αιχμαλωτίζει κι ανήσυχη περιφέρεται τις νύχτες στο σκοτάδι
όταν κανείς δεν την βλέπει
λεία λεία κόκκινη σάρκα φουσκωμένη με αίμα
ανήσυχη σάρκα ανήσυχα μάτια
κι έρχεσαι τόσο κοντά που μυρίζω το δέρμα
κι αναλύω τα κύτταρα και θαμπώνω τις τρίχες σου
και δύσμορφη η όραση απλώνεται στο πρόσωπο από τη μύτη στο λαιμό
και γεύομαι διογκωμένη τη θλίψη
όμως ποια απ' όλες; πως θα το ξέρεις ποιαν εννοώ; πλατιά; ψηλή; ή πλαδαρή;
έτσι όπως ξεχειλίζουν οι κοιλιές με μια χλωμάδα στα πλευρά μια κίτρινη λωρίδα στα πλευρά
και το κίτρινο του καπνού του απογεύματος, τη στιγμή ή την ώρα
που στα παράθυρα δύουν οι τελευταίες ακτίνες
κι ένα παντελόνι αναλύεται σ' αναφιλητά και βουρκώνει
κι ένα τραπέζι και μια καρέκλα τρίζουν τρίζουν σφυρίζοντας το βλέμμα μας
που χάνεται
..."

N.

2 σχόλια:

Angel ^j^ είπε...

.. κι όλες ακόμα τις αλλαγές
κι όλες ακόμα τις ανατροπές
στη μνήμη και στα βλέφαρα
-τα έκπληκτα σε θέα και σε όνειρα,
και κάθε δύναμη αντίστασης αν επικαλεστείς,
ο χρόνος με τη θλίψη και τις χαρές του
ορίζει του αίματος τη γεύση και τη χροιά
και το χρώμα και την υφή την ανεπαίσθητη
της κάθε υποψίας,
της κάθε ελπίδας
ή έστω της κάθε ματαίωσης ...
Κι αυτό είναι μια βάσιμη υποψία
για την τελική μορφή του περιγράμματος σωμάτων
που πέρασες μέσα τους
και που δια πυρός πέρασαν/εμβόλισαν το χρόνο σου
σαν όρισμα αμετάκλητο
της πιο απόλυτα προσωπικής σου διαδρομής
στο χώρο που κυκλώνεις
και κυκλώνεσαι
σαν σπείρα ατέρμονη
μα και ταυτόχρονα πεπερασμένη απελπιστικά

N. είπε...

"και αυτό είναι μια βάσιμη υποψία για την τελική μορφή του περιγράμματος σωμάτων..."

ναι είναι μια βάσιμη υποψία...

όμως το ξέρεις ποιαν εννοώ;
ή μήπως δεν είναι τελικά ανάγκη να ξέρεις ποιαν (ακριβώς) (θλίψη) εννοώ;
και μπαίνει σε λόγια αυτή;

...

φαντάζομαι πως με κάποιο τρόπο ... ναι, ίσως ...

όμως τι σημασία έχει τώρα
τώρα που είναι καλοκαίρι ...